Gezinimi atla

aşkla başlamıştı herşey, bi dertten müzdarip değildi kimse,
veyahut yoktu kimse.
bi genç çocukla başlıyordu, uzunca yolların içinde,
belki ağlıyordu ulaşmakta vardı içinde.
sonra yolların uzunluğuyla büyüyen aşkı,
dile gelir bi hale geldi sonra kızda şaştı.
bi şarkı, bir cümle, melodiler veya çiçek,
bi hediye yapmak istedi içinden geçirerek.
öyle gece karardı, yapacak hiçbişey mi yoktu?
yatağı mezarı gibi soğuk ve dudağı yokluğunla, buruktu..
belki bir karar verince öyle unuttu, bir çocuk gibi kendini kendini avuttu.
zorla büyüyecek gibiydi sanki,
büyümek istiyor mu çünkü kan kızıl bi gölde yüzünü yıkamak istiyordu.
uyanmak istiyordu, sanki ölmek istiyordu.
düşünüyordu sanki istediği ne oldu?
eline jileti aldı isyankar bakışlar bürüdü gözlerinde hiç bi anlam kalmayınca,
sözlerinde..
kaçmak çare yaratıyordu, ellerine umutlar mı aratıyordu
haşa tanrımıydı birşey yaratıyordu..
kafasının içinde daralıyordu, yaşamak anca yaralıyordu
kendi bedenini kendi başına paralıyordu,
intihar günüydü sekiz aralık uyanıyordu,
herkes uykusunda bunalıyordu, o acıdan bayılıyordu.

sonra yerde buldular..
2 kesik bilekle geberiyordu, mektup yazmış anca sonu okunuyordu..
kana boyanmış bir kağıtta son dilek demiş,
onu uzaktan son bi kez, görüp ölmek istemiş..
artık kalbi atmıyordu, ne aşk ne bir umut kalır diyenler oldu..
unutmayanlar oldu..
bigün ceset bi halde hala ağlıyordu..
kızsa yeni gelin ve tarih
aralık ondu..

LT

——————————

ck – mektup mektup içinde, mektup zarfın içinde..

]: www.okanca.wordpress.com

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.